Ostatnio negatywnym bohaterem - i słusznie - polskich mediów był i jest szef Parlamentu Europejskiego Jose Borell. Ten Hiszpan, a właściwie Katalończyk, plótł o Polsce, jak Piekarski na mękach. Czynił to kilka razy, ostatni raz (grudniowe wystąpienie w Madrycie) został nagłośniony. W tej „burzy wokół Borella” brałem osobiście udział. Przedstawiam moje zapiski z dwóch decydujących dni.
Dzień pierwszy:
Szef PE Borell zmienił termin spotkania z liderami polskich partii. Nie wtorek, ale czwartek. Nie kolacja, ale obiad. Tylko skład jest niezmienny: Borell plus „6”, czyli Geremek, Saryusz-Wolski, ja, Siwiec, M. Giertych i Kamiński. Menu: wypowiedź przewodniczącego Parlamentu, tłumaczenie wierne lub nie polskich dyplomatów, reakcje polskich mediów i polityków. Borell zasłania się złym tłumaczeniem. Pewnie nie było idealne, ale w autoryzowanym tekście polskim, który wczoraj od niego dostaliśmy, jednak jest mowa o rzekomej różnicy między stanowiskami Polski (ale i Litwy) i UE wobec Ukrainy. A to był jeden z głównych zarzutów wobec - jednak mało dyplomatycznego - Katalończyka.
Dzień drugi:
Krótka recenzja z mojej prywatnej rozmowy z Borellem we wtorkowy wieczór. Widać, że mu wyraźnie zależy na ociepleniu stosunków z Polakami. Podkreślał to mocno i parę razy. Temu miały - jego zdaniem - służyć jego wczorajsze wywiady dla TVP i Gazety Wyborczej. Przypomniał sobie też, że był w Polsce na nartach, a także na terenie obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu. Takie ma Borell polonika... Moje wczorajsze, prywatne spotkanie z Borellem okazało się jedynym w tym tygodniu. Nie będzie następnego - obiad czwartkowy został przez nas, polskich deputowanych, odwołany. Mówiąc ściślej - przełożony. Jeszcze w poniedziałek szef Parlamentu machał nam przed oczyma kasetą „taśmą prawdy”, która miała rzekomo świadczyć o tym, że w Madrycie nie atakował Polski, wręcz przeciwnie. Kaseta nie dotarła. To my też nie dotrzemy. A „obiady czwartkowe” to była dobra, XVIII-wieczna tradycja króla Stanisława Augusta Poniatowskiego - nie sądzę, aby Jose Borell był kontynuatorem „króla Stasia”. A swoją drogą: to niezły arogancik. Widać czytał Clausewitza, bo uznał, że najlepszą obroną jest atak. Żąda przeprosin od Polaków, zwłaszcza od polskiego MSZ. Gdyby był mądry, siedziałby cicho. Jakby nie wiedział, że kto od miecza wojuje, ten od miecza ginie. Borell pewnie dożyje do 31.12.2006 (koniec jego kadencji w PE), ale boksowanie z Polakami jego „image” nie poprawi.

www.ryszardczarnecki.pl