Jest smutną prawdą, że moje czarne i szare przewidywania sprawdzają się już nie w 90, lecz w 95 procentach. Tyczy to nie tylko przewidywań krajowych (proszę zwrócić uwagę, że „nasi” ekonomiści już przestali mówić o „wzroście 6,5%”...), ale i zagranicznych. To wynika stąd, że ja swoje wiadomości czerpię z urzędowych stron zagranicznych - a nie z doniesień agencyjnych.
Jak Państwo zauważyli - lub nie - gdy „nasze” media donosiły tryumfalnie, że Bumar wygrał ponowiony przetarg na broń dla marionetkowej armii „irackiej”, tylko niżej podpisany i inni publicyści Najwyższego Czasu twierdzili, że to lipa. Tylko my twierdziliśmy przy aferze z pierwszym przetargiem, że jedynym efektem protestu Bumaru będzie to, że kontraktu nie dostanie ani Bumar, ani Ostrowski Arms. I dokładnie tak się stało.
Trudno. Stało się - i się nie odstanie. Jak ktoś chce towar wart 260 mln opylić za 425 mln - to niech się nie dziwi, że przegrywa przetarg. Może by jednak spytać PT Ministra Finansów, czy na koszt towarów oferowanych przez Bumar nie wpływa aby podatek, jaki musiałby zapłacić Bumar, podatki, które musieliby zapłacić pracownicy Bumaru, podatki od surowców, które musiałby zakupić Bumar? W krajach arabskich podatki dochodowe nie istnieją... Więc wygrało konsorcjum saudyjsko-jordańskie.
Natomiast już odezwał się chór wujów. Moje oburzenie budzi stwierdzenie WCzc. Bronisława Komorowskiego (PO, dawniej AW„S”, dawniej jeszcze coś tam) - że „skoro nic z tego nie mamy, to trzeba przemyśleć nasz udział w operacji w Iraku”. Wynika z tego bowiem, że kol. Br.K., przebywając wśród aferałów, nabrał przekonania, że przetarg ma wygrać nie ten, kto dał najlepszą ofertę - lecz ten, kto jest politycznie dobrze widziany. Cóż: z kim przestajesz - takim się stajesz...
I jeszcze jedno: za krew naszych żołnierzy w Iraku Polska mogła wytargować od Amerykanów korzyści polityczne. Natomiast sprzedaż tej krwi za jakiś geszeft też budzi mój niesmak. Zdaje się, że nie podzielany przez Platformę Obywatelską...