Staram się na bieżąco śledzić prasę europejską, jednak nieraz z braku czasu wycinam ciekawe artykuły - bo mniej ważą niż cała gazeta - i czytam podczas podróży. Właśnie odgrzebałem wycięty artykuł z Timesa sprzed kilkunastu dni. Zachowałem go ze względu na ciekawą statystykę. Philip Webster porównuje mianowicie koszty wyborów w Wielkiej Brytanii przed siedmioma laty i obecnie. I tak np. wybory do Izby Gmin w 1997 roku kosztowały 11,6 mln GBP, ostatnio już 15,8 mln. Wybory do Parlamentu Europejskiego poprzednio 10 mln GBP, teraz niemal 15 mln.Wybory lokalne przedtem 23,7 mln GBP, teraz już 28,2 mln. Jak widać - największy wzrost (procentowo) mają eurowybory. Dodajmy do tego jeszcze koszty, których wcześniej nie było: wybory do Parlamentu Szkocji - 3,5 mln GBP, Parlamentu Walii - 1,5 mln GBP, zgromadzenia parlamentarnego Irlandii Północnej - kolejne 0,5 mln GBP i jeszcze - jakby było mało - do władz tzw. Wielkiego Londynu - najwięcej, bo 3,5 mln GBP. W sumie więc dodatkowe koszty wyniosły 9,3 mln GBP. Dodajmy do tego pensje dla MP-sów, czyli członków Parlamentu Brytyjskiego wraz z „allowances” razem: było prawie 82 mln GBP, jest niemal 140 mln. Drugie tyle pochłania administracja Izby Gmin. Koszty utrzymania brytyjskich MEP-sów, czyli europarlamentrzystów, są nieco mniejsze, bo 105 mln, GBP, ale i tak wzrosły z 88 mln GBP.
Rekordowe są koszty zapewnienia egzystencji działaczom samorządu lokalnego (% całkowity) - aż 600 mln GBP, a jeszcze parę lat temu było tylko 350 mln.
Ciekawe, że najwięcej wzrosły koszty pensji czy diet nie posłów czy radnych, ale urzędników z Komisji Wyborczej - niemal 3-krotnie z 8,7 mln GBP do 25,7 mln. Same koszty rejestracji wyniosły 52 mln GBP (i wzrosły najmniej, bo z 43,7 mln).
Kosztuje ta brytyjska demokracja, kosztuje. Ale co - w Polsce jest inaczej? Wiadomo, że nie.

www.ryszardczarnecki.pl