6 maja 1981 roku Sejm uchwalił Ustawę o pracowniczych ogrodach działkowych, w której zapisano, że ogrody działkowe będą prowadzone na zasadzie wyłączności przez Polski Związek Działkowców. Wówczas obligatoryjne zgodnie z tą ustawą zmuszono wszystkich działkowców, aby zostali członkami PZD.

Zatem każdy użytkownik działki przymusowo zostawał członkiem jednego w kraju związku działkowców i dodatkowo - pod groźbą odebrania działki - zmuszony był płacić PZD coroczną składkę za działkę. Takie niesprawiedliwe prawo stanowione w czasach PRL, ale takie też prawo obowiązywało przez cały dotychczasowy okres III RP. Pomimo uchwalenia w 1997 roku Konstytucji RP, której art. 58 mówi, że każdemu zapewnia się wolność zrzeszenia się, w porządku prawnym III RP do dziś obowiązuje ustawa, obecnie pod nazwą „o rodzinnych ogrodach działkowych”, która wymusza na działkowcach zrzeszanie się w „jedynie słusznym związku”. Na dodatek za ten „luksus” – przymusową przynależność - działkowcy byli zmuszeni płacić składki na rzecz monopolisty. Pewnie myślicie sobie Państwo, że te opłaty są przecież niewielkie, bo 12 groszy za metr kwadratowy. Należy jednak zauważyć, że ogrody działkowe w Polsce zajmują 44 tysiące hektarów, a więc PZD ściąga od działkowców 44 miliony złotych rocznie, z czego 35 procent, czyli 15 milionów, trafia do wyłącznej dyspozycji związku.

Na początku lipca wraz kilkoma innymi posłami złożyłam projekt Ustawy o ogrodach działkowych. Ustawa, jeśli wejdzie w życie głosami posłów RP, będzie określała zasady zakładania ogródków działkowych i zarządzania nimi, prawa i obowiązki właścicieli i użytkowników działek w ogrodach działkowych, oraz preferencyjne zasady zbywania działek na rzecz ich użytkowników. Na początku projektu zapisaliśmy w art. 2 Ustawy, że „ogrody działkowe jako miejsce wypoczynku właścicieli i użytkowników oraz ich rodzin, uprawy i pielęgnowanie roślin, obcowania z pięknem natury, upowszechniania wiedzy ekologicznej służącej ochronie zdrowia oraz integracji społecznej, znajdują się pod szczególną opieką państwa”.

Projekt przewiduje, że zakładanie ogrodów działkowych jest zadaniem własnym gmin. Kompetencje gminy w powyższym zakresie realizować będzie ustanowiony w tym celu pełnomocnik. Projekt zakłada, iż uprawa i korzystanie z działki będą możliwe wyłącznie w dwóch formach prawnych: prawa własności oraz prawa użytkowania. Za pomocą tego projektu umożliwiono dotychczasowym użytkownikom działek możliwość odpłatnego przekształcenia prawa użytkowania w prawo własności tej działki. Jedyny warunek, jaki trzeba spełniać, żeby tego dokonać, to złożenie wniosku odpowiednim organom wymienionym w art. 21 ust. 2 w ciągu dwóch lat od wejścia w życie ustawy. Osobom, które uzyskują działki, ustawa daje możliwość bonifikaty 10% za każdy rok użytkowania, przy czym łączna obniżka nie może przekroczyć 99% ceny działki. Emeryt, rencista, wdowa i wdowiec obligatoryjnie swoją dotychczasową działkę otrzymują za 1% ceny działki na własność. Tak więc projekt nadaje podmiotowość prawną wspólnocie ogrodu - coś na wzór wspólnot mieszkaniowych. Wspólnota ogrodu może więc nabywać i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwanym.

Celem nadrzędnym ustawy jest likwidacja czegoś, co nazywa się Polskim Związkiem Działkowców, i oddanie ogrodów działkowych ich właścicielom, bez konieczności utrzymywania - niejednokrotnie zbędnych - pracowników, prezesów w Polskim Związku Działkowców.